توصیه هادرمان خانگی

درمان مه مغزی

۵۶ مهمترین دلایل، علائم و درمان های بیماری مه مغزی

۵۶ مهمترین دلایل، علائم و درمان های بیماری مه مغزی

پس از کمک به ۱۰۰۰ مراجعه کننده مبتلا به بیماری مه مغزی و درمان مه مغزی خودم، تمام دلایل و موثرترین راه حل‌ها برای آن را یافته‌ام. این مطلب را بخوانید تا چیزهای بیشتری درباره  علل و علایم مه مغزی و یافتن راهی برای درمان آن آشنا شوید.

درمان مه مغزی

بیماری مه مغزی چیست؟

مه مغزی مجموعه‌ای از علائم مانند فراموشی، عدم شفافیت ذهنی، گیجی و عدم تمرکز است. مه مغزی یک عبارت بالینی نیست و به آن مه ذهنی، ابری بودن آگاهی یا ضعف بازشناختی نیز می‌گویند. مه مغزی از التهاب در مغز به وجود می‌آید که دلایل خاصی دارد.

علائم مه مغزی

۱ – خستگی و انرژی پایین ( شامل سندرم خستگی مزمن)

۲ – بی حوصلگی

۳ – عدم توانایی در تمرکز

۴ – ضعف حافظه فعال و عملکرد اجرایی

۵ – عدم توانایی در به حافظه سپردن مسائل

۶ – ناتوانی در پردازش اطلاعات جدید و به تعویق انداختن پردازش‌ها

۷ – گیجی و سردرگمی

۸ – انگیزه پایین

۹ – سردرگمی ذهنی

۱۰ – افکار آشفته، عدم توانایی در نظم دادن به افکار

۱۱ – حس گمگشتگی

 

داستان مغز مه‌آلود من: یافتن درمان

از زمانی که به یاد دارم به مه مغزی دچار بودم. مغز مه‌آلود، همان چیزی است که از سنین پایین مرا به سلامتی علاقه‌مند کرد. در ۱۲ سالگی، خوردن غذاهای حاوی قند را متوقف کرده و فقط غلات کامل مصرف کردم.

همیشه سعی کرده‌ام تا جایی که امکان دارد سالم‌خوری کنم اما باز هم مه مغزی داشتم. هر زمان که می‌توانستم درمورد سلامتی مطالعه می‌کردم اما کمک زیادی به من نکرد.

پس از سال‌ها آزمایش و تحقیق، دلیل مه مغزی خود و نحوه درمان آن را فهمیدم. پس از داشتن بیش از ۱۰۰۰ مراجعه کننده مبتلا به مه مغزی، شایع‌ترین دلایل مه مغزی را فهمیدم و در درمان این مشکل به دیگران کمک کردم.

مه مغزی چه‌قدر طول می‌کشد؟

مه مغزی می‌تواند از چند دقیقه تا ده‌ها سال طول بکشد –  به ویژه اگر فرد، دلیل اصلی آن را نداند. این مسئله به عوامل ایجاد مه مغزی ربط دارد.

در اکثر موارد، مه مغزی قابل بازگشت است.

دلایل مه مغزی

درمان مه مغزی

۱. مشکلات سیستم لیمبیک نامتعادل

مه مغزی بنا بر دلایلی در قسمتی از مغز که مسئول بسیاری از عملکردها از جمله عملکرد اجرایی، عملکرد شناختی و تعادل عاطفی است اتفاق می‌افتد. این منطقه، سیستم لیمبیک نام دارد. در سیستم لیمبیک، هیپوتالاموس – که معمولا به نام مرکز کنترل شناخته می‌شود – بیشتر تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

مه مغزی معمولا در نتیجه ایجاد عدم تعادل در سیستم لیمبیک که معمولا ناشی از آسیب یا یک اتفاق استرس‌زا است به وجود می‌آید. التهاب، رادیکال‌های آزاد یا استرس عاطفی، دلایل بروز این تغییرات مغزی هستند

سیستم لیمبیک مسئول موارد زیر است:

– ضعف ( افزایش می‌یابد)

– اشتها ( افزایش می‌یابد)

– خلق و خو

– انگیزه ( افزایش می‌یابد)

– گرمای بدن ( افزایش می‌یابد)

– عبور شیره گوارشی از عصب واگ ( افزایش می‌یابد)

– متابولیسم ( افزایش می‌یابد)

– مدیریت عواطف

– عملکرد اجرایی

– حافظه – کوتاه مدت و بلند مدت

هیپوتالاموس، نقش مهمی را در موارد زیر ایفا می‌کند:

– تنظیم دما

– تعریق

– ضعف / خستگی

– ریتم شبانه روزی ( تنظیم سیکل  خواب و بیداری)

– تشنگی

– گرسنگی، سیری

– فشار خون، ضربان قلب

– عملکرد معده

– عواطف

– میل و هورمون‌های جنسی

– تنظیم گلوکز

– بینایی

درمان مه مغزی

۲. التهاب و رادیکال‌های آزاد

مه مغزی / اختلال بازشناختی از التهاب و رادیکال‌های آزاد ( استرس اکسیداتیو) می‌آید.

التهاب و استرس اکسیداتیو بر سیستم لیمبیک تاثیر می‌گذارند و می‌توانند باعث عدم تعادل آن شوند.

در ۲۰۱۴، دو مطالعه دریافتند که سطح بیان ژن آنتی اکسیدان SOD2 با عملکرد بازشناختی ارتباطی قوی دارد.

نوع اصلی SOD2 rs4889 GG  در مه مغزی مراجعه کنندگان من شایع‌تر بود و تحقیقات علمی زیادی روی آن انجام شده است.

مطالعه‌ای درسال ۲۰۱۴ دریافت که بیان ژن آنزیم آنتی اکسیداتیو دیگری که H2O2 (MPO/Myeloperoxidase) را می‌شکند نیز با عملکرد بازشناخی در ارتباط بود. جهش در این ژن‌ها می‌تواند باعث اختلال بازشناختی و ادراکی شود.

مطالعه دیگری در سال ۲۰۱۴ دریافت که جهش در ژن‌هایی که ملاتونین (ASMT) – یک هورمون آنتی اکسیدانی – را تغییر می‌دهند، با اختلال بازشناختی ارتباط دارند.

۳. استرس اکسیداتیو و التهاب

مه مغزی معمولا با موارد دیگر همراه می‌شود. این مورد با مشکلاتی که به استرس اکسیداتیو  و التهاب ربط دارند، همراه است.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد  سندرم خستگی مزمن و فیبرومیالاژیا از استرس اکسیداتیو و التهاب ناشی می‌شوند.

التهاب، مانند سندرم خستگی مزمن، بر ساقه مغز تاثیر می‌گذارد.

تعجبی ندارد ک مه مغزی معمولا در افرادی که به سندرم خستگی مزمن و فیبرومیالاژیا دچارند گزارش می‌شود – فرآیندهای مشابهی این سه مورد را به وجود می‌آورند.

مه مغزی با اختلالات خلق و خو مانند اضطراب، اختلال وسواس فکری عملی (OCD)، افسردگی، شیزوفرنی، اختلال دو قطبی و اعتیاد به الکل تشدید می‌شود زیرا استرس اکسیداتیو در این اختلال‌ها نقش دارد.

در واقع علم، در حال کشف این مسئله است که بسیاری از داروهای ضد افسردگی از طریق مبارزه با استرس اکسیداتیو عمل می‌کنند.

من ارتباطی قوی را بین این اختلالات – به ویژه OCD، اضطراب و افسردگی – و مه مغزی را در مراجه کنندگان مشاهده کرده‌ام. من، در زمان ابتلا به مه مغزی، هر سه این اختلال‌ها را داشته‌ام.

جای هیچ تعجبی نیست که بگوییم همه این مشکلات با التهاب در ارتباط هستند.

در ام اس، شوگرن و لوپوس، مه مغزی یک مسئله معمول است. در تمام این اختلال‌ها، التهاب و استرس اکسیداتیو افزایش می‌یابد.

هورمون‌های زنانه مانند استروژن و استرادیول، فعالیت‌های آنتی اکسیدانی دارند و استرس اکسیداتیو را پایین می‌آورند و به همین دلیل است که زنان یائسه گاهی وقت‌ها به مه مغزی دچار می‌شوند.

زمانی که زنی یائسه می‌شود، کاهش این هورمون‌ها، تعادل اکسیدانت- آنتی اکسیدانت‌ را به نفع اکسیدانت‌ها تغییر می‌دهد

 

علائم مشکلات سیستم لیمبیک

سیستم لیمبیک، مسئول بسیاری چیزهاست بنابراین اگر مه مغزی دارید، معمولا با علائم دیگری نیز همراه است. هیپوتالاموس قسمتی از سیستم لیمبیک است که بیشتر تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

اگر تعدادی از این علائم را داشتید، می‌تواند نشانه وجود مشکل در سیستم لیمبیک شما باشد:

– خستگی

– اضطراب

– افسردگی

– بی‌خوابی

– مشکلات ریتم شبانه – خستگی در روز، بیداری در شب

– انگیزه پایین

– سرکوب اشتها و کاهش وزن

– مشکلات مربوط به حافظه

– سردی دست و پا، مشکل تنظیم دما

– مشکلات مربوط به گوارش مانند یبوست

– کاهش هورمون‌های تیروئید و جنسی

– زیادی فعالیت محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال (HPA)

– کاهش فشار خون

– تکرر ادرار

– تعلل – جاه طلب، البته بدون انگیزه کافی برای اجرایی کردن یک خواسته

– OCD/ مشکلات مربوط به تفکر

– هیپوگلیسمی

– مشکلات مربوط به توجه

– مشکلات هورمونی

– کاهش میل و توانایی جنسی

– درد

– مشکلات مربوط به بینایی

شایع‌ترین عوامل ایجاد مه مغزی

مراجعینی داشته‌ام که به دلایلی که در زیر آمده، به مه مغزی دچار شده بودند. این موارد را از بالاترین حد تاثیر تا پایین‌ترین حد، فهرست کرده‌ام. این موارد می‌توانند با ایجاد التهاب یا با ایجاد تغییرات بلند مدت در مغز، باعث مه مغزی شوند.

۱. لکتین‌ها و عوامل التهابی موجود در گیاهان

۲. اضطراب یا استرس مزمن

۳. PTSD یا یک مسئله استرس‌زا

۴. افسردگی

۵. مشکل مربوط به دارو ( THC، LSD، MDMA، الکل)

۶. مشکلات مربوط به خواب ( خواب بد یا ناکافی)

۷. عفونت‌ها

۸. سموم

۹. کار شبانه / اختلال در سیکل خواب شبانه

۱۰. جراحات

۱۱. نور یا آفتاب ناکافی

۱۲. عدم تعادل هورمونی

۱۳. چاقی یا یک رژیم غذایی بد

۱۴. ورزش نکردن

وزن

مه مغزی و رژیم غذایی

مه مغزی، دلایل احتمالی زیاد دیگری دارد. به هر حال، من فقط شایع‌ترین آن‌ها که پزشک تشخیص نمی‌دهد را فهرست کرده‌ام.

اگر بعد از غذا خوردن، به مه مغزی دچار شوید، باید به رژیم غذایی خود بیشتر دقت کنید.

۱. مه مغزی بعد از غذا خوردن

معمول‌ترین دلایل مه مغزی، لکتین و حساسیت‌های غذایی هستند. زمانی که افراد، غذایی را می‌خورند که باعث التهاب می‌شود، معمولا به مه مغزی دچار می‌شوند.

لکتین‌ها، پروتئین‌های گیاهی هستند که واکنش ایمنی را تحریک می‌کنند.

لکتین‌های گیاهی شبیه به بافت‌هایی مانند مفصل و تیروئید هستند.

افرادی که به لکتین حساسیت دارند معمولا دچار التهاب در معده، مفاصل، تیروئید و مغز (هیپوتالاموس) می‌شوند. گاهی وقت‌ها باعث بروز مشکلات خودایمنی نیز می‌شود.

در برخی موارد، کافی است فرد از مصرف بعضی پروتئین‌ها یا غذاهای خاص پرهیز کند تا خوب شود.

به هر حال، لکتین تنها مشکل موجود در غذا نیست.

۲. برخی از محرک‌های التهاب

– لکتین ( هر غذایی لکتین دارد اما ممکن است ما به لکتین‌های مختلف حساسیت داشته باشیم)

– گلوتن ( گندم، گندم آلمانی، گندم سیاه، جو و جو دوسر)

– کازئین ( تمام محصولات لبنی)

– FODMAP – الیگوساکارید ها، دی ساکاریدها، مونوساکاریدهای قابل تخمیر ، و پولیول ها-  ( کربوهیدرات با زنجیره کوتاه که معمولا به خوبی در روده کوچک جذب نمی‌شوند)

– اسیدهای آمینه

– تانن

– بازدارنده‌های تریپسین

– اگزالات

– مخمر ( در نان‌های بدون گلوتن)

– افزودنی‌های خوراکی مانند کاراجینان ( در شیر برنج، شیر بادام و غیره)

– سالیسیلات

– کافئین

ممکن است به هر خوراکی دیگری نیز حسایست داشته باشید. حساسیت به تخم مرغ و ماهی کاملا شایع است، بنابراین آن‌ها را نیز در نظر بگیرید.

راه حل:

باید رژیم غذایی بدون لکتین را پیش بگیرید که به بسیاری از افراد مبتلا به مه مغزی کمک کرده است.

در برخی موارد، مه مغزی می‌تواند ناشی از رژیم غذایی بد باشد. سطح بالای گلوکز می‌تواند باعث افزایش رادیکال‌های آزاد و در نتیجه آسیب سلول‌های انسانی شود.

 

مه مغزی و خواب

خوب نخوابیدن نیز یکی دیگر از دلایل ایجاد مه مغزی است.

اگر آپنه خواب دارید، احتمالا همین دلیل مه مغزی در شماست. آپنه خواب باعث هیپوکسی (کمبود اکسیژن) در شب می‌شود که استرس اکسیداتیو را افزایش می‌دهد.

هیپوکسی با بیش فعال کردن نورون‌ها، باعث بروز مشکلات روانی می‌شود. این برانگیختگی باعث افزایش سطح رادیکال‌های آزاد و شکستن میتوکندری می‌شود.

حتی اگر آپنه خواب ندارید، خواب بد هم دلیل مهمی برای مه مغزی است، اما تمام داستان نیست.

کمبود خواب با از دست دادن گلوتاتیون، استرس اکسیداتیو را در هیپوتالاموس افزایش می‌دهد.

کمبود خواب حتی برای یک شب، با افزایش التهاب در هیپوتالاموس و بقیه بدن، مه مغزی را تشدید می‌کند.

افرادی که مه مغزی صبحگاهی دارند باید مراقب این مسئله باشند.  از نظر من، خواب کافی، خوابی است که بدون نیاز به تنظیم ساعت از آن بیدار شوید.

مه مغزی و عفونت

علم در حال کشف ارتباط میان مشکلات خودایمنی متعدد و عفونت‌هاست – معمولا در سنین پایین

وقتی فردی در تمام طول زندگی خود سالم بوده و ه طور ناگهانی و پس از عفونت به مه مغزی دچار می‌شود، باید تلاش کرد که عفونت را تشخیص داد و آن را مهار کرد. در عفونت‌های ویروسی، باید گام‌هایی را برای کنترل آن بردارید.

عفونت‌ها می‌توانند التهاب مزمن و استرس اکسیداتیو را ایجاد کنند و به مه مغزی منجر شوند.

۱) ویروس‌ها

گاهی وقت‌ها عفونت‌هایی مانند عفونت ویروسی می‌توانند پنهان باشند و برخی عوامل استرس‌زا ( کمبود خواب، رژیم غذایی بد و غیره) آن‌ها را فعال کنند.

افراد غالب Th2 معمولا نمی‌توانند عفونت‌های ویروسی را به خوبی کنترل کنند و به التهاب مزمن دچار می‌شوند. این مسئله به سندرم خستگی مزمن شبیه است.

اپشتین بار ویروس، یک عفونت ویروسی است که باعث آسیب می‌شود. حتی اگر پای ویروس دیگری در میان باشد،  کنترل عفونت‌های ویروسی، قوانین مشترکی دارد.

افرادی که نقص ایمنی شدید دارند، با کنترل عفونت‌های ویروسی درگیر می‌شوند.

چون شما خودتان نمی‌توانید از شر ویروس خلاص شوید، باید مراقب باشید که  سیستم ایمنی شما آن را مهار کند.

اگر شما غالب Th2 هستید، باید سیستم ایمنی خود را متعادل کنید.

۲) باکتری

مواردی را دیده‌ام که مه مغزی به دلیل عفونت باکتریایی در آن‌ها به وجود آمده است.

اگر تشخیص دادید که عفونت باکتریایی دارید، داروهایی مانند آنتی بیوتیک، گزینه‌های بهتری نسبت به گیاهان هستند.

باکتری‌های گرم منفی نیز باعث تولید بیش از اندازه سیتوکین‌های التهابی می‌شود.

فقط باکتری‌های گرم منفی، لیپو پلی‌ساکارید دارند که دلیل اصلی التهابی بودن آن‌هاست.

برخی از عفونت‌های شایع، لایم، مایکوپلاسما پنومونیه و هلیکوباکتر پیلوری هستند.

۳) قارچ

من مواردی که کاندیدا و عفونت‌های قارچی دلیل مه مغزی بوده‌اند را نیز دیده‌ام.

کاندیدا از ضعف ایمنی ایجاد می‌‌شود. محرک‌های محیطی شامل گیاهان اصلاح شده، استرس، اسیدیته کم معده ( می‌تواند از آنتی اسیدها باشد) و آنتی بیوتیک‌ها می‌شود.

هر فرد که بعد از درمان با آنتی بیوتیک و یا یک دوره استرس‌زا به مه مغزی دچار شده باشد، باید به کاندیدا به عنوان عامل نگاه کند.

افراد مبتلا به کاندیدا یا عفونت‌های باکتریایی اغلب نوع مزمنی از مه مغزی دارند.

عفونت‌های کاندیدا و باکتریایی می‌توانند با روش‌های سنتی و جایگزین درمان شوند.

۴) انگل و پروتزوآ

اگرچه این مسئله در جهان پیشرفته امروزی معمول نیست اما عفونت‌های انگلی نیز می‌توانند مشکل‌ساز باشند.

بلاستوسیستیس هومینیس، کرم نواری، پادتن‌های انگل روده و  توکسوپلاسما، عفونت‌های انگلی رایج هستند.

 

مه مغزی، فلزات سنگین و سموم: نقش کپک

هر نوع از سموم می‌تواند سیستم ایمنی را تحریک کند و باعث التهاب و استرس اکسیداتیو شود.

فلزات سنگین و سموم، استرس اکسیداتیو را در بدن افزایش می‌دهند. چون فلزات سنگین در بدن جمع می‌شوند می‌توانند باعث افزایش استرس اکسیداتیو در بدن شوند.

حتی مواد معدنی ضروری نیز می‌توانند در بدن جمع شده و در بلند مدت باعث استرس اکسیداتیو شوند.

سمومی مانند phthalates و آفت کش‌های BPA  نیز باعث ایجاد استرس اکسیداتیو می‌شوند. به هر حال، این‌ها نقش کمی در بروز این مشکل دارند و دلیل اصلی آن نیستند.

افرادی که با کپک و دیگر بیوتوکسین‌ها در ارتباط هستند و سندرم پاسخ التهابی مزمن (CIRS) دارند، به نوع خاصی از مه مغزی دچار می‌شوند.

 مه مغزی و استیل کولین پایین

افراد مبتلا به التهاب مزمن و مه مغزی ( معمولا از عفونت‌های مزمن) گاهی وقت‌ها ترکیبی از علائم که دقیقا با علائم داروهای بازدارنده استیل کولین مطابقت دارند را نشان می‌دهند.

افرادی که مشکلات مربوط به سموم دارند در این گروه قرار می‌گیرند.

استیل کولین از التهاب/سیتوکین‌ها جلوگیری کرده و پاسخ ایمنی را تعدیل می‌کند

سیتوکین‌ها (TGF-b، IL-1، IL-17) می‌توانند استیل کولین را کاهش دهند.

درمان:

گالانتامین

مه مغزی، مقاومت در برابر انسولین و هیپوگلیسمی

افراد مبتلا به مه مغزی معمولا به هیپوگلیسمی ( پایین آمدن قند خون) دچار می‌شوند زیرا سیستم لیمبیک به کنترل تعادل گلوکز خون کمک می‌کند. هیپوگلیسمی می‌تواند باعث مه مغزی شود.

مقاومت در برابر انسولین، زمانی است که انسولین در رساندن گلوکز به سلول‌ها موفق نیست. زمانی که در برابر انسولین مقاوم هستید، بیشتر به نوسانات انسولین دچار می‌شوید که از بالا بودن سطح گلوکز نیز خطرناک‌تر است.

این نوسانات در سطح گلوکز خون باعث استرس اکسیداتیو و التهاب و حتی مه مغزی می‌شود.

مه مغزی و عدم تعادل هورمونی

کمبود هورمون‌هایی مانند پرگننولون، پروژسترون، ملاتونین، هورمون لوتئین‌ساز، اوکسی توسین، DHEA، تستوسترون، استروژن و ICF-1 می‌توانند در ایجاد مه مغزی نقش داشته باشند

ملاتونین، پروژسترون، استروژن، DHEA، هورمون لوتئین‌ساز و اوکسی توسین، اثر آنتی اکسیدانی دارند.

برای مثال، ژن‌هایی که باعث ملاتونین پایین‌تر می‌شوند با اختلال بازشناختی در ارتباط بودند.

این هورمون‌ها، از سوپراکسید ( و دیگر رادیکال‌های آزاد): ملاتونین، پرگننولون، وروژسترون، DHEA، تستوسترون، استروژن، آندروستندیون، DHT، IGF-1 و اوکسی توسین، جلگیری می‌کنند.

همه این هورمون‌ها، ضد التهابی نیز هستند.

آسیب‌های مغزی مانند تصادفات خودرو، بودن در ارتش، ورزشکار رقابتی بودن، مبارزه ( حرفه‌ای یا غیر حرفه‌ای) یا هر ضربه‌ای به مغز می‌تواند هورمون‌ها را پایین بیاورد. اگر به هر دلیلی سرتان ضربه‌ای خورد، باید هورمون‌های خود را چک کنید.

درمان:

– پرگننولون

– اعتقاد دارم که دلایل اساسی پایین بودن هورمون‌ها، التهاب مزمن، عدم تعادل خواب شبانه روز، مشکلات خواب یا استرس مزمن هستند.

مه مغزی و تیروئید

بالا یا پایین بودن هورمون‌های تیروئید می‌تواند باعث استرس اکسیداتیو شود.

افراد مبتلا به مه مغزی معمولا سطح پایینی از هورمون‌های تیرویید دارند. به هر حال پایین بودن هورمون‌های تیروئیدی، نتیجه التهاب است نه عامل آن. در واقع، سطح بالای هورمون‌های تیروئیدی، التهاب را افزایش می‌دهد.

 مه مغزی، روده چکه کن و دیس‌بیوسیس

از نظر سلامت گوارشی، روده چکه کن و عدم تعادل در میکروبیوتای روده می‌تواند التهاب را افزایش داده و باعث مه مغزی شوند.

از نظر من، لکتین‌ها دلیل اصلی روده چکه کن هستند

برای جلوگیری از عدم تعادل میکروبی یا دیس‌بیوسیس، دستگاه گوارش برای داشتن عملکرد مناسب به مواد درست ( مانند پروبیپتیک‌ها) نیاز دارد به همین دلیل است که مصرف غذاهای مناسب، اهمیت بسیاری دارد.

پروبیوتیک‌ها می‌توانند به کاهش التهاب کمک کنند.

توجه کرده‌ام که بسیاری از افراد مبتلا به مه مغزی ( از جمله خود من) به IBS نیز مبتلا هستند. زیرا التهاب دستگاه گوارش در بروز سندرم روده تحریک‌پذیر نقش دارد.

همچنین، سیستم لیمبیک برای عملکرد گوارش مهم است.

درمان:

– نشاسته مقاوم

– مصرف سبزیجات برگ سبز

– پروبیوتیک‌ها

 

مه مغزی، حساسیت‌ها و هیستامین

افراد مبتلا به آسم و حساسیت‌ها، معمولا مه مغزی که تا حدی از تولید هیستامین است را نیز گزارش می‌کنند.

حساسیت‌ها و آسم، نتیجه غلبه Th2 هستند.

هیستامین می‌تواند در نتیجه سیستم ایمنی Th2 از لکتین‌ها یا واکنش‌های حساسیتی تولید شود.

افراد می‌توانند خوراکی‌هایی با هیستامین – خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های تخمیر یافته – مصرف کنند.

اگر آنزیم کافی برای شکستن هیستامین ندارید، می‌تواند به دلیل مه مغزی باشد.

مکانیزیمی که از طریق آن هیستامین باعث مه مغزی می‌شود می‌تواند در نتیجه استرس اکسیداتیو باشد.

زمانی که سلول‌ها فعال می‌شوند، سوپراکسید آزاد می‌کنند که از نظریه من درمورد مه مغزی ( این‌که سوپراکسید مسئول است) حمایت می‌کند.

مه مغزی، اضطراب، استرس مزمن و افسردگی

تقریبا در تمام موارد مه مغزی، افراد دچار اضطراب، افسردگی و بدخلقی می‌شوند.

دلیلش این است که التهاب، واکنش استرسی ما را افزایش داده و باعث اضطراب می‌شود. این مسئله باعث افسردگی نیز می‌شود.

درواقع، اختلال بازشناختی و ادراکی، افسردگی و اضطراب معمولا با هم همراهند ( زیرا همه آن‌ها تحت تاثیر سیستم لیمبیک هستند).

التهاب (TNF، IL-1) مسیر استرس را فعال کرده و باعث می‌شود بیشتر مضطرب و افسرده شوید. سیتوکین‌ها باعث کم شدن فعالیت هیپوکامپ و دیگر قسمت‌های مغز شده و به افسردگی می‌انجامد.

استرس اکسیداتیو می‌تواند باعث اضطراب نیز بشود.

استرس مزمن می‌تواند در بلند مدت ( با ایجاد مقاومت در برابر گلوکوکورتیکوئید)، التهاب را افزایش دهد.

افسردگی می‌تواند توسط التهاب و استرس اکسیداتیو به وجود بیاید.

مه مغزی و دارو

داروهای زیادی هستند که می‌توانند باعث ایجاد مه مغزی شوند.

الکل یک نوروتوکسین است و می‌تواند التهاب و استرس اکسیداتیو را افزایش دهد.

اگر الکلی هستید، بنابراین الکل می‌تواند دلیل مه مغزی شما باشد.

دیده‌ام که مه مغزی توسط الکل، ماری‌جوآنا، LSD، MDMA، کوکائین و آیاهواسکا به وجود آمده است. این مکانیزم به عملکرد نادرست سیستم لیمبیک نیز مربوط می‌شود.

همچنین دیده‌ام که مه مغزی توسط آنتی بیوتیک که می‌تواند باعث تولید رادیکا‌های آزاد و آسیب میتوکندری شود نیز به بیاید.

همه ۳ آنتی بیوتیک‌های باکتریایی‌ باعث افزایش رادیکال آزاد می‌شوند: سیپروفلوکساسین (فلوروکوئینولون)، آمپی‌سیلین ( بتا-لاکتام) و کانامایسین (آمینوگلیکوزید).

آنتی بیوتیک‌های فلوروکوئینولون و برخی از دیگر آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند به میتوکندری آسیب برسانند و باعث تولید رادیکال آزاد شوند.

 مه مغزی و ژنتیک: MTHFR، CNR1، SOD2، APOE4 و دیگر جهش‌ها

ژن‌های زیادی هستند که با محیط کنونی ما فعل و انفعالی ندارند.

این جهش‌ها CNR1، MTHFR و SOD2 هستند. جهش‌های دیگری نیز هستند اما در این مقاله از آن‌ها صحبتی نمی‌کنیم.

جهش‌های ژننتیکی به طرق کاملا قابل توجهی با محیط واکنش دارند. دانستن این مسئله‌که دچار جهش هستید می‌تواند در ارتباط با مه مغزی به شما کمک کند.

CNR1 می‌تواند باعث بروز مشکلات زیادی در سیستم لیمبیک و معده شود.

جهش MTHFR می‌تواند جلوی توانایی شما در سم‌زدایی کردن را گرفته و باعث ایجاد التهاب و استرس اکسیداتیو شود.

جهش SOD2 باعث کاهش ۳۳ درصدی آنزیمی که سوپراکسید را در میتوکندری می‌شکند می‌شود. تولید سوپراکسید می‌تواند باعث مه مغزی شود.

واضح است که ژن‌ها فقط بخشی از داستان هستند. باید این ژن‌ها و دیگر عوامل که استرس اکسیداتیو را افزایش می‌دهند، با هم باشند.

خبر خوب این‌که می‌توان با سبک زندگی و مکمل‌ها بر این ژن‌ها غلبه کرد.

عوامل دیگری که در مه مغزی نقش دارند

موارد زیر، عوامل بیولوژیکی هستند که مه مغزی را بدتر می‌کنند و در ایجاد آن نقش دارند.

– سطح پایین NAD+

– اکسیژن پایین (هیپوکسی)

– AMP تناوبی پایین

۱. مه مغزی و خستگی آدرنال

سیستم لیمبیک / هیپوتالاموس، غده‌های آدرنال ( فوق کلیوی) را تنظیم می‌کند.  خستگی آدرنال، یک تصور غلط است و دلیل اصلی خستگی، به هیپوتالاموس ربط دارد نه غدد فوق کلیوی.

۲. مه مغزی و از دست دادن قوه ادراک / زوال شخصیت

افرادی که سطح بالایی از زوال شخصیت و از دست دادن قوه ادراک دارند، نوع متفاوتی از مه مغزی را تجربه می‌کنند.

۳. مه مغزی و EDS، G6PD، تالاسمی، کم‌خونی و سندرم ژیلبرت

برخی شرایط مانند کمبود گلوکز-۶- فسفات دهیدروژناز (G6PD) و تالاسمی، به دلایل مختلف، خطر مه مغزی را افزایش می‌دهند.

کمبود G6PD باعث بالا رفتن سطح استرس اکسیداتیو می‌شود زیرا گلوتاتیون کاهش می‌یابد.

تالاسمی باعث کاهش سلول‌های قرمز خون و هموگلوبین می‌شود، که به معنای کاهش انتقال اکسیژن است. این مسئله، خطر هیپوکسی را در بافت‌های مختلف بالا می‌برد.

کم‌خونی، خطر مه مغزی را به همان دلیل افزایش می‌دهد: افزایش خطر هیپوکسی در بافت‌های مختلف.

سندرم ژیلبرت نیز با مه مغزی در ارتباط است زیرا معمولا با گلوکورونیداسیون ایجاد می‌شود که توانایی سم‌زدایی را محدود می‌کند.

سندرم اهلرز دانلوس (EDS) نیز به دلیل تاثیر آن در تولید کلاژن  با مه مغزی در ارتباط است که بسیاری از سیستم‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

روش های درمان مه مغزی

۱. آفتاب گرفتن و هوای تازه

آفتاب برای کاهش التهاب مفید است. اگرچه این مسئله رایج نیست اما موارد معدودی از مه مغزی را دیده‌ام که به راحتی با بیرون بودن و آفتاب گرفتن کاهش یافته است.

آفتاب، توانایی سرکوب التهاب و بیماری خودایمنی را دارد.

به یاد داشته باشید که نور آفتاب می‌تواند برخی از مشکلات خودایمنی را تشدید کنند

آفتاب، حساسیت‌های فصلی که حساسیت‌های مربوط به ایمنوگلوبولین (IgG) و ایمونوگلوبین (IgE) هستند را نیز سرکوب می‌کند.

علاوه بر این‌که اشعه UVB به طور مستقیم، مشکلات خودایمنی را سرکوب می‌کند، ویتامین D که محصول جانبی UVB است نیز واکنش‌های ایمنی Th1 و Th17 را کاهش می‌دهد. آفتاب، ویتامین D را سولفاته می‌کند که از مکمل ویتامین D بهتر است.

از نظر استرس اکسیداتیو، UVB، دفاع‌های آنتی اکسیدانی داخلی را افزایش می‌دهد.

بسیاری از افراد فکر می‌کنند که با مصرف مکمل ویتامین D، دیگر نیازی به آفتاب گرفتن نیست. این اشتباه است. از نظر من، بسیاری از فواید آفتاب، چیزهایی به غیر از ویتامین D هستند.

مهم‌ترین ماده آفتاب، ویتامین D نیست بلکه اشعه مادون قرمزی است که ایجاد می‌کند.

من یک ساعت آفتاب گرفتن را برای اکثر قسمت‌های بدن را توصیه می‌کنم ( هر قسمت را بیشتر از یک ساعت در مواجهه با آفتاب قرار ندهید)

اگر نمی‌توانید آفتاب بگیرید، از سونای مادون قرمز و درمان لیزر با سطح پایین استفاده کنید.

۲. مراقب خواب و ریتم شبانه‌روزی بدن خود باشید

ریتم شبانه‌روزی بدن ارتباط عمیقی با التهاب دارد و هر کدام می‌تواند آن یکی را از تعادل خارج کند.

اختلال در ریتم شبانه‌روزی، التهاب را افزایش می‌دهد (Th1 و Th17)

ریتم شبانه‌روزی با استرس اکسیداتیو نیز در ارتباط است.

اختلال در ریتم شبانه‌روزی باعث مه مغزی می‌شود. برخی از افراد حساسیت بیشتری به اختلالات ریتم شبانه‌روزی دارند.

محققان نشان داده‌اند که ساعت ۲۴ ساعته بدن نیز،عملکرد ادراکی از جمله حافظه فعال و استدلال کلامی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. محققان به این نتیجه دست یافتند که عواملی که ریتم شبانه‌روزی را مختل می‌کنند می‌توانند بر عملکرد ادراکی نیز تاثیر بگذارند.

اختلال در ریتم شبانه‌روزی بدن می‌تواند به دلایل مختلفی به وجود بیاید اما معمول‌ترین این دلایل، نبود روشنایی در روز، روشنایی زیاد در شب، اختلال در الگوی خواب و التهاب مزمن هستند.

اختلال در ریتم شبانه‌روزی بدن می‌تواند باعث بیماری قلبی، مشکلات تباهی عصبی و سرطان شود.

افراد مبتلا به مه مغزی معمولا روزها و شب‌ها خسته‌اند و صبح‌ها کورتیزول بالایی ندارند. ممکن شب‌ها احساس گرما کنند و چندین بار برای ادرار کردن بیدار شوند.

همه این‌ها علائم اختلال در ریتم شبانه‌روزی بدن هستند. من این علائم را داشته‌ام اما بهتر شدنم به این معنا بود که متابولیسم بدنم در روز بالا رفت و در شب کاهش یافت.

حالا شب‌ها خسته‌ام و روزها بیدار. در روزها حس گرما و شب‌ها حس خنکی دارم. شب‌ها به هیپوگلیسمی دچار نمی‌شوم. ترشح وازوپرسین در بدن من متعادل شده و برای ادرار کردن بیدار نمی‌شوم. روزها هوشیار و بیدار هستم و شب‌ها خسته می‌شوم و تا قبل از به رخت خواب رفتن، انرژی دارم. با انرژی و سرحال بیدار می‌شوم و آماده شروع روز هستم و ریتم شبانه‌روزی بدنم به درستی کار می‌کند.

۳. ورزش

ورزش خیلی کم یا خیلی زیاد می‌تواند در بروز التهاب و استرس اکسیداتیو نقش داشته باشد.

هیچ وقت مراجعه کننده‌ای نداشته‌ام که مه مغزی او فقط به ورزش مربوط باشد اما ورزش می‌تواند در این مورد نقش داشته باشد.

ورزش در حد متعادل، التهاب و استرس اکسیداتیو را کاهش می‌دهد. ورزش در فاصله زمانی مناسب بسیار مفید است.

یوگا خیلی خوب است زیرا محور HPA را متعادل می‌کند.

به هر حال، ورزش‌های قدرتی، التهاب ( پاسخ ایمنی Th17) را افزایش می‌دهند.

ورزش‌های قدرتی را با ورزش‌های هوازی متعادل اشتباه نگیرید.

توصیه‌ها: شنا، یوگا، بارفیکس، پیاده‌روی و  دو. دویدن‌های سریع به مدت ۳۰ ثانیه، حس خوبی به من می‌دهد و بعد از انجام ۳ ست، خسته نمی‌شوم.

۴. تحریک عصب واگ

یکی از موارد مشترک در میان افراد مبتلا به مه مغزی و خستگی مزمن، فعالیت کم عصب واگ است.

فعالیت عصب واگ با کاهش نوراپی‌نفرین و افزایش GABA و کاهش التهاب ( مانند TKF) با تحریک استیل کولین، برای آرام شدن ما مهم است.

برداشتن عصب واگ یا حساسیت‌زدایی آن با کپسایسین، استرس اکسیداتیو مغز را افزایش و گلوتاتیون بعد از یک عامل استرس‌زا را کاهش داد.

عصب واگ برای حفظ حالت آنتی اکسیدان مغز مهم است.

تحریک عصب واگ، ROS/ رادیکال‌های آزاد را در پاسخ به عوامل استرس‌زا مانند مدل حیوانی سکته، کاهش داد.

نکته آخر این‌که عصب واگ برای عملکرد درست مغز مهم است و به طور مستقیم با عوامل ایجاد مه مغزی مبارزه می‌کند.

چگونه بفهمیم چیزی عامل مه مغزی است یا آن را رفع می‌کند

بسیاری از مراجعه کننده‌های مبتلا به مه مغزی نمی‌دانند که چیزی به این مشکل کمک می‌کند یا نه. شاید بتوانند بگویند که یک مکمل یا وسیله، مه مغزی را به طور کامل از بین می‌برد اما نمی‌توانند تشخیص دهند که عملکرد مغز آن‌ها را افزایش می‌دهد یا نه. مه مغزی یک مشکل پیچیده است و اکثر افراد برای رفع کامل آن به کارهای زیادی نیاز دارند.

مکمل‌ها و ویتامین‌ها برای مه مغزی

این مکمل‌ها، التهاب و استرس اکسیداتیو را از بین برده و به سیستم لیمبیک کمک می‌کنند.

۱. منیزیم

۲. زینک

۳. DHA

۴. بوتیرات

۵. روغن CBD

۶. کورکومین

۷. عصاره برگ زیتون

۸. گالانتامین

۹. نیکوتینامید ریبوسید

۱۰. ویتامین B6

از کجا بفهمیم چیزی مه مغزی را تشدید می‌کند یا به آن کمک می‌کند

در این‌جا برخی درمان‌‌ها را برای مه مغزی معرفی می‌کنیم و چون مه مغزی در هر فردی متفاوت است، بنابراین ممکن است برخی از این درمان ها به شما کمک کنند و برخی نه.

تقویت کننده‌های میتوکندری برای خنثی کردن شکستن میتوکندری

من تمام این‌ها را آزمایش کرده‌ام. همه تقویت کننده‌های میتوکندری موجود در بازار را امتحان کرده‌ام و این‌ها بهترین هستند.

این دوزها به فرد بستگ دارند. اگر برای شما زیاد بود می‌توانید آن را نصف کنید.

– PQQ

– MitoQ

– لاکتات: کامبوچا. برای غالب Th2 نیست.

– بوتیرات

– نیکوتینامید ریبوسید

– C60

– اگزالواستات

– گیاه آب قاشقی

– NAC

– NAC

– اینوزین

– لیپوئیک اسید

– هیدروکسی تیروزول

مکمل‌هایی برای کاهش غلبه Th1

– کورکومین

– EGCG

– اسید لاکتیک

– بوسولیا

– تی‌فلاوین

– NAG

– سیالیک اسید

– فیستین

– روغن دانه زیره سیاه

– اینوزیتول

– پرگننولون

– رازک

مکمل‌هایی برای کاهش غالب Th2

می‌دانم که برخی افراد فقط دنبال نتیجه هستند. نتیجه این است:

۱. آفتاب / UVB– UVB، IFNy را در غالب Th1 کاهش اما آن را در غالب Th2 افزایش می‌دهد. بنابراین متعادل می‌شود. همچنین واکنش‌های IgE را کاهش می‌دهد. UVA موجود در آفتاب نیز غالب Th2 ر کاهش می‌دهد.

۲. پروبیوتیک‌ها، Th2: ، ال رئوتری (پروبیوتیک)، ال پلنتاروم (پروبیوتیک)، ال سالیواریوس (پروبیوتیک)، ال لاکتیس (پروبیوتیک) را کاهش می‌دهد ……Th1: اس بولاردی، ال. اسپوروژنز، اسیدوفیلوس، L casei، لاکتوباسیلوس رامنوسوس، لاکتوباسیلوس پاراکازئی، لاکتوباسیلوس سالیواریوس، بی لونگوم، L Brevis، ال فرمنتوم را کاهش می‌دهد

۳. NAC/ گلوتانیوم، Th2 را کاهش و Th1  را افزایش می‌دهد. ۱ فنجان بزرگ، با صبحانه و ناهار

۴. لیکوریس -۱۸/β- گلیسرییتینیک اسید + لیکوA. گلیسیرریزین، IFNy را افزایش و پاسخ Th2 را کاهش می دهد.

۵. ژینوستوم. این، یک محرک ایمنی Th1 است و حساسیت‌ها را کاهش می‌دهد. ژینوستم را نیز توصیه می‌کنند زیرا یک تقویت کننده قوی میتوکندری است.

۶. آب یا ریشه زنجبیل نیز توصیه می‌شود زیرا بسیار روی آن تحقیق شده است و خواص بسیار دیگری نیز دارد. مادر من که غالب Th2 است، زنجبیل را برای حساسیت‌های خود مفید می‌داند.

۷. قارچ ریشی را نیز توصیه می‌کنند زیرا یک قارچ دارویی است و خواص زیادی برای سلامتی دارد. این قارچ یکی از مواد محبوب من است اما من دیگر از آن استفاده نمی‌کنم بنابراین سیستم ایمنی خود را تحریک نمی‌کنم.

۸. تینوسپورا. این ماده نیز بسیار مورد آزمایش قرار گرفته است.

۹. کوئرستین

موثرترین ابزار برای درمان مه مغزی

۱ – ICES

۲ –  نور

۳ – ILLT

۴ – متمرکز کننده اکسیژن

تغذیه

همه این‌ها بسیار مهم هستند

– پروبیوتیک‌ها

– ملاتونین

– گلیسین

– زینک

– منیزیم

– کلسیم

– کروم

– سلنیوم یا بادام برزیلی

– ید

سیتی کولین یا لسیتین

نکته

این نکته را در نظر بگیرید که این یک مطلب کلی است و برای همه افراد مناسب نیست.

برای مثال، افراد مبتلا به کاندیدا، مه مغزی را تجربه می‌کنند اما این مطلب برای آن‌ها نیست. کاندیدا با ایمنی پایین اتفاق می‌افتد تا با ایمنی بالا. افراد مبتلا به کاندیدا نباید NAG مصرف کنند زیرا کاندیدا از آن استفاده می‌کند تا رشد کند و بدخیم شود. مانوز و سیالیک اسید نیز می‌توانند باعث رشد کاندیدا شوند. به هر حال، فقط درصد پایینی از موارد مه مغزی از کاندیدا هستند و این مورد با انواع دیگر مه مغزی متفاوت است.

دوز مناسب شما به مشکل شما و مواد دیگری که مصرف می‌کنید بستگی دارد.

هر مورد متفاوت است. این بهترین چیزی است که می‌توانم بگویم. شما باید ببینید چه چیزی برای شما بهتر نتیجه می‌دهد.

همچنین به یاد داشته باشید که مه مغزی مانند هر بیماری مزمن دیگری، دلایل زیادی دارد و در برابر درمان – فقط با یک چیز-  مقاوم است.

به همین دلیل است که درمان افسردگی، اضطراب، سرطان و هر بیماری مزمن دیگری، کار سختی است.

زمانی که یک بیماری آغاز می‌شود، تا زمانی که درمان‌ها این مشکلات را به طور موقت کنترل کنند، بدن می‌تواند خود را با حالت قبل از بیماری تطبیق دهد.

تمرکز بر یک روش جواب نمی‌دهد، اما می‌تواند کمی کمک کند. بیماری‌های مزمن باید از تمام وجوه مورد بررسی قرار بگیرند و زمانی که بدن به هوموستاز (تعادل) جدید رسید، تغییرات اتفاق می‌افتند. هرچه مه مغزی شدیدتر باشد، بیشتر به این ابزار نیاز دارید.

تاثیر کامل ممکن است چند ماه طول بکشد اما پیشرفت‌هایی در مسیر دیده می‌شود.

اگر همه چیز را یکباره به کار ببرید، وضعیت بسیار شدید می‌شود بنابراین پیشنهاد می‌کنم هر بار از یک مکمل استفاده کنید.

اگر تاثیرات بسیار قوی بودند، دوز یا مصرف مکمل را کاهش دهید. این، مسئله مهمی است. همچنین زمانی که دیدید مه مغزی در حال از بین رفتن است، می‌توانید برخی از درمان‌ها را کنار بگذارید.

نگذارید این فهرست طولانی شما را بترساند یا این‌که فکر کنید برخی از این درمان‌ها بی‌تاثیر هستند.

اگر بتوانید برخی از آن‌ها را امتحان کنید، از هیچ بهتر است.

همچنین، فقط به مکمل‌ها اعتماد نکنید و دیگر بخش‌های این رژیم را کنار نگذارید.

بدانید که پرهیز از مواد غذایی حساسیت‌زا – گلوتن و کازئین -، رژیم، ورزش، مدیریت استرس و خواب خوب، موارد اصلی این برنامه برای از بین بردن مه مغزی هستند.

مکمل‌های اضافی برای مه مغزی ناشی از عفونت

افرادی که پس از عفونت به مه مغزی دچار شده‌اند باید از روش‌های اضافی برای مبارزه با عفونت استفاده کنند. همین مکانیزم‌ها در این‌جا نیز به کار می‌روند و بنابراین رژیم تغییر نمی‌کند اما دلیل اصلی، متفاوت است بنابراین به روش‌های اضافی نیاز دارید.

– روغن پونه کوهی

– قارچ ریشی

– عصاره برگ زیتون

– کلم بروکسل

احتمالا برخی داروها را نیز باید در این حالت اضافه کنید

این رژیم شامل ضد میکروب‌ها و تقویت کننده‌های سیستم ایمنی می‌شود که تاثیر زیادی دارند.

مه مغزی ناشی از فلزات سنگین

اگر مه مغزی شما ناشی از استرس اکسیداتیو فلزات سنگین باشد، پکتین سیتروس اصلاح شده و مقدار زیادی کامبوچا را توصیه می‌کنم.

سیتروس اصلاح شده فقط به فلزات سنگین خطرناک بدن می‌چسبد و مواد معدنی مفید را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد.

کامبوچا سرشار از گلوکونات است که به فلزات سنگین می‌چسبد.

اگر با جیوه مشکل دارید، اسید آر-لیپوئیک تثبیت شده را اضافه کنید. این اسید برای تخلیه جیوه از سلول‌ها مفید است.

هشدار

اطلاعات موجود در این وبسایت توسط سازمان غذا و دارو یا سازمان پزشکی دیگری تایید نشده است. ما قصد تشخیص، درمان یا پیشگیری از هیچ‌گونه بیماری را نداریم. این اطلاعات فقط با هدف آموزش به اشتراک گذاشته می‌شوند. قبل از استفاده از هر کدام از مواردی که در این وبسایت آمده است با پزشک خود مشورت کنید به ویژه اگر باردار یا شیرده هستید، دارو مصرف می‌کنید یا مشکل پزشکی خاصی دارید.

به این مطلب رای بدهید

۰%

امتیاز کاربران: اولین نفر باشید!
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن