توصیه هاویژه

درمان خانگی آلزایمر

درمان آلزایمر یکی از موضوعاتی است که افراد در دنیای فعلی مدام در پی روش های نوین و گاهی هم خانگی و طبیعی برای آن هستند. بروز بیماری آلزایمر (AD) بدترین کابوس هر آدمی است. به طور کلی، یک بیماری یا بر عملکرد فیزیکی فرد تاثیر منفی خواهد گذاشت و یا بر عملکرد ذهنی او. AD هم بر ذهن و هم بر جسم فرد، تاثیر منفی می‌گذارد. این بیماری به آرامی و به طور پیوسته حافظه، تفکر منطقی و زبان را از بین می‌برد. طریقه‌ی انجام کارهای ساده – برای مثال، چگونگی غذا خوردن یا شانه کردن موها- فراموش می‌شوند، و هنگامی که AD توسعه می‌یابد، دیگر هیچ چیز مثل قبل نخواهد شد.

آلزایمر

نام این بیماری از نام دکتر آلویز آلزایمر، یک پزشک آلمانی گرفته‌ شده‌است که طی یک کالبد شکافی در سال ۱۹۰۶، تغییرات فیزیکی مغز یک زن را که از یک بیماری روحی عجیب و غریب رنج می‌برد، کشف کرد. دکتر آلزایمر در مغز او لکه‌ها و پیچیدگی‌هایی را پیدا کرد، نشانه‌هایی که درحال‌حاضر به عنوان نشانه‌های بیماری آلزایمر شناخته می‌شوند. اگرچه هیچ راهی برای از بین بردن بیماری آلزایمر وجود ندارد، اما درمان‌های متعددی وجود دارند که می‌توانند از بروز آن جلوگیری کنند. همچنین روش‌هایی وجود دارند برای کمک به قربانیان AD و پرستاران آنها که باید با اثرات آن مقابله کنند.

خواص

بیشتر بخوانید: خواص روغن دارچین

6 1 - درمان خانگی آلزایمر

 

 

بیماری آلزایمر چیست ؟

آلزایمر یک بیماری پیش‌رونده

AD یکی از گروهی از اختلالات مغزی به نام دمانس (زوال عقل) است که سندرم‌های تباهی‌زا و پیش‌رونده‌ی مغزی هستند که بر حافظه، تفکر، رفتار و احساسات فرد تاثیر می‌گذارند. بیماری آلزایمر شایع‌ترین علت زوال عقل است. بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از موارد ابتلا به زوال عقل می‌توانند به AD مربوط باشد.

 

علائم اولیه‌ی بیماری آلزایمر عبارتند از مشکل یادآوری اسامی، مکان‌ها یا چهره‌ها؛ و مشکل در یادآوری چیزهایی که به تازگی اتفاق افتاده است. تغییرات شخصیتی و سردرگمی (مثلا در هنگام رانندگی یا شمردن پول) نیز از علائم اولیه هستند. در نهایت، فراموشی خفیف به بروز مشکل در درک مفاهیم، صحبت، خواندن و نوشتن منتج می‌شود. و تجزیه‌ی فیزیکی نیز رخ می‌دهد، تا حدی به این دلیل که وظایفی مانند غذا خوردن و نوشیدن به سادگی فراموش شده یا بسیار دشوار می‌شوند.

هرچند که هنوز علت بروز AD را نمی‌دانیم، اما می‌دانیم که فاکتورهای مرتبط با رژیم غذایی و فاکتورهای محیطی وجود دارند.

یک ویروس مخفی که سال‌ها به حالت غیر فعال وجود دارد نیز درست مانند عوامل ارثی، به عنوان یک علت احتمالی مورد بررسی قرار گرفته‌است. آلومینیوم به عنوان یک علت تاثیرگذار مطرح شده‌است، اما هنوز در مورد آن اتفاق نظری وجود ندارد. با این حال، بیشتر محققان معتقدند که اگر آلومینیوم نقش مهمی در توسعه‌ی AD داشته باشد، این تاثیر بسیار جزئی است.

اگر چه هنوز درمانی برای AD وجود ندارد، اما تصور وجود یک درمان برای این بیماری به اندازه‌ی ده سال پیش، دور از ذهن نیست. پژوهش‌ها راه‌هایی را کشف کرده‌اند که می‌توانند سبب کاهش علائم و آهسته شدن پیشرفت این بیماری شوند و به افرادی که از AD رنج می‌برند، نیز کمک کنند به ویژه در رابطه با موضوع بهداشت، که می‌تواند در هنگام پیشرفت AD به یک مشکل جدی برای فرد مبتلا تبدیل شود و حتی مراقبت‌های شخصی دشوار شود. و خبر خوب این است که بسیاری از این روش‌های درمانی و کمک‌ها را می‌توانید در آشپزخانه‌تان پیدا کنید.

برای یاد گرفتن برخی از نمونه‌های داروهای خانگی که ممکن است به جلوگیری از بروز بیماری آلزایمر و کاهش روند توسعه‌ی آن کمک کنند، ادامه‌ی مطلب را بخوانید.

 

درمان های خانگی که در ادامه می‌بینید، به شما در جلوگیری از برخی از علل مشکوک بیماری آلزایمر کمک خواهند کرد و می‌توانید به آسانی آنها را بخشی از برنامه‌ی زندگی خود قرار بدهید.

۱. جوش شیرین:

یک درمان خانگی عالی! می‌توانید مخلوطی از جوش شیرین و پودر نمک را جایگزین خمیردندان خریداری شده از فروشگاه کنید. این ترکیب آلومینیوم موجود در بسیاری از خمیر دندان‌های تجاری را ندارد. برای آماده کردن آن، سنگ نمک را در یک دستکاه آسیاب یا هاون پودر کنید تا بافتی مانند دانه‌های شن پیدا کند. نمک خرد شده را با جوش شیرین به نسبت یک به دو ترکیب کنید؛ سپس یک مسواک تمیز را به ترکیب حاصل بزنید و دندان‌های خود را با آن مسواک بزنید. پودر را در یک ظرف دردار در حمام نگهداری کنید.

۲. مکمل‌های غذایی:

این نوشیدنی‌های حاضر و آماده برای نوشیدن سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند.

 ۳. دانه‌ها:

تخمه‌ی کدو تنبل، دانه‌های کنجد و تخمه‌ی آفتابگردان، تنقلاتی عالی هستند – آنها سرشار از اسید‌های چرب ضروری و لازم برای عملکرد مغز هستند.

۴. روغن کنجد:

آیورودا، یک سیستم جامع پزشکی متعلق به هند، مزایای روغن کنجد را تحسین می‌کند. افسردگی همراه با AD ممکن است با چکاندن روغن کنجد گرم شده در بینی بهبود بیابد – باید روزی دو بار و هر بار در حدود ۳ قطره در هر سوراخ بینی، ریخته شود – یا روغن کنجد کمی گرم شده در بالای سر و کف پاها مالش داده شود.

 ۵. سرکه

سرکه، می‌تواند کاربردهای زیادی داشته باشد. وقتی که بیماران AD مبتلا به بی‌اختیاری می‌شوند، سرکه می‌تواند به بهداشت آنها کمک کند. سطح ناحیه تناسلی را به طور کامل با ترکیب سرکه و آب به نسبت مساوی تمیز کنید. برای تهیه‌ی یک دئودورانت خانگی (بسیاری از مارک‌های که خریداری می‌کنید حاوی آلومینیوم هستند)، مقادیر مساوی آب و سرکه را ترکیب کنید. به آرامی آن را زیر بغل استعمال کنید، این ترکیب جلوی عرق کردن فرد را نمی‌گیرد، اما بو را کنترل می‌کند. سرکه سیب می‌تواند به کاهش خارش پوست کمک کند. ۲۴۰ میلی‌لیتر سرکه سیب را به یک وان حمام آب گرم اضافه کنید. حداقل ۱۵ دقیقه در این آب دراز بکشید.

۶. جوانه گندم یا پودر شیر.

برای دریافت پروتئین بیش‌تر این دو را به غذاهای‌تان اضافه کنید.

۷. بلوبری.

شواهد جدید نشان می‌دهند که بلوبری حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که ممکن است باعث کاهش تغییرات مرتبط با سن، از جمله همان تغییرهایی که در بیماری آلزایمر رخ می‌دهد، شوند.

۸. آب تصفیه شده.

از آن‌جا که آب شیر ممکن است حاوی آلومینیوم و سایر ناخالصی‌ها باشد، آب تصفیه شده یا آب معدنی می‌تواند گزینه‌ی بهتری باشد. با اداره‌ی آب خود تماس بگیرید و از آنها در مورد کیفیت آب سوال کنید. ممکن است تصمیم بگیرید یک دستگاه تصفیه‌ی آب را به عنوان گزینه‌ی دیگری انتخاب کنید.

 

 ۹. هویج.

خوردن هویج، که سرشار از بتا کاروتن است، یک راه بدون خطر برای به‌دست آوردن ویتامین A از طریق رژیم غذایی است. بدون مقادیر کافی ویتامین A، سلامت عصب و حتی حافظه ممکن است دچار مشکل بشود. با این حال، بهتر است از روش‌های طبیعی آن را به‌دست بیاورید – مصرف مکمل‌های ویتامین A ممکن است منجر به مسمومیت شود. سایر غذاهای غنی از ویتامین A عبارتند از اسفناج، کدو، فلفل، جگر، شیر کامل و تخم‌مرغ.

۱۰. میوه‌های خانواده‌ی مرکبات.

این میوه‌ها سرشار هستند از ویتامین C، که یک آنتی‌اکسیدان است. اعتقاد بر این است که آنتی‌اکسیدان به محافظت از اعصاب مغز کمک می‌کند. توت‌ها و برخی از سبزیجات، از جمله فلفل، سیب‌زمینی شیرین و سبزیجات برگ سبز، منابع غنی از ویتامین C هستند.

۱۱. ماهی.

اسیدهای چرب برای عملکرد درست مغز مهم هستند و ماهی به میزان فراوانی اسید چرب دارد (به همین دلیل اغلب آن را “غذای مغز” نامیده‌اند). خیلی خوب است اگر که دست کم دو بار در هفته ماهی را در فهرست غذاهای روزانه‌تان قرار دهید (بیش‌تر از ۲ بار حتی بهتر هم است). ماهی‌های خوب عبارتند از ماهی قزل‌آلا، ساردین، ماهی قزل‌آلای دریاچه، موتوماهیان و ماهی تن. با این حال، توجه داشته باشید که برخی از ماهی­ها – به خصوص کوسه، اره ماهی، ماهی خال‌خالی شاهی و کاشی ماهی – حاوی مقادیر زیادی جیوه هستند و باید از مصرف آنها پرهیز کنید.

۱۲. سبزیجات برگ سبز تیره.

اسفناج، کلم کالی، برگ چغندر و سایر سبزیجات برگدار مقدار فراوانی اسید فولیک دارند که ممکن است عملکرد شناختی را تحریک کند. سایر منابع خوب اسید فولیک عبارتند از چغندر، لوبیا چشم بلبلی و سایر حبوبات، کلم بروکسل و غلات کامل. علاوه بر این، پژوهشی که در‌ هلند صورت گرفت نشان می‌دهد افرادی که مقدار زیادی سبزیجات تیره‌ی سبزرنگ، یا سبزیجات زرد و قرمز می‌خورند می‌توانند خطر ابتلا به زوال عقل را تا ۲۵ درصد در خود کاهش دهند.

درمان آلزایمر ۱۳. آب پرتقال.

نوشیدن یک لیوان آب پرتقال یکی دیگر از راه‌های افزایش دریافت ویتامین C است – فقط آن را با آسپیرین ترکیب نکنید. چرا که مخلوط این دو (آسپرین و آب پرتقال) با هم، سیترات آلومینیوم تشکیل می‌دهند که پنج برابر سریع‌تر از آلومینیوم معمولی جذب بدن می‌شود.

۱۴. محصولات سویا.

مطالعات نشان می‌دهند که ایزوفلاون‌هایی که در پروتئین سویا یافت می‌شوند، ممکن است زنانی که در دوره‌ی یائسگی به سر می‌برند را از AD دور نگه دارند. شیر سویا را روی غلات صبحانه‌تان امتحان کنید، و در رسپی‌ها به جای ریکوتا و پنیر لبنی، توفو را جایگزین کنید. توصیه می‌شود که ۲۰ تا ۲۵ گرم پروتئین سویا در روز مصرف کنید.

داروهای خانگی متعددی وجود دارند که می‌توانند شروع بیماری آلزایمر را به تاخیر بیندازند. در بخش بعدی یاد می‌گیرید که چگونه آشپزخانه‌تان می‌تواند قفسه‌ای از داروهای خانگی باشد.

موادی که می‌توانند به شما کمک کنند که از بروز بیماری آلزایمر جلوگیری کنید، ممکن است درست روی اجاق گازتان باشند. در مواجهه با این بیماری مزمن، برخی از این داروهای خانگی مفید را در نظر داشته باشید.

بسیاری از افراد مبتلا به AD کم شدن احساس چشایی را تجربه می‌کنند، بنابراین ادویه‌ی غذاهای‌تان افزایش بدهید تا جوانه‌ها و اشتهای‌تان تحریک شود. پودر چیلی، فلفل، مریم گلی، پونه‌ی کوهی – هر چیزی که خوشمزه است و غذا را خوش طعم و مزه‌ می‌کند، تاثیرگذار خواهد بود. با این وجود، دقت کنید در مصرف نمک زیاده‌روی نکنید.

درمان آلزایمر ۱۵. عصاره‌ی ‌بادام.

این عصاره حاوی ویتامین E است. سعی کنید از کوکی‌های دارای بادام استفاده کنید.

 ادویه‌ی کاری.

تحقیقات جدید نشان می‌دهند که کورکومین، آنتی‌اکسیدان و ترکیب ضد التهاب موجود در زردچوبه (ادویه‌ای که در تهیه‌ی کاری زرد استفاده می‌شود) ممکن است از بروز AD جلوگیری کند. این توانایی ادویه‌ی کاری، می‌تواند توضیح دهد که چرا هند در میان کشورهای جهان است که پایین‌ترین نرخ AD را دارند.

درمان آلزایمر ۱۶. زنجبیل.

این ادویه می‌تواند اشتهای فردی را که میلی به خوردن غذاها ندارد، تحریک کند. برای داشتن یک درمان خانگی ساده، چای یا کلوچه‌های زنجبیل را امتحان کنید یا کمی زنجبیل تازه را ریز خرد کنید و آن را با کمی آبلیمو و یک تکه سنگ نمک مخلوط کنید و سپس ترکیب را بجوید. این ترکیب نه تنها اشتها را افزایش می‌دهد بلکه سبب تشنه شدن‌تان نیز خواهد شد.

۱۷. روغن لیمو.

چند قطره روغن لیمو یا نعناع فلفلی را در آب گرم بریزید و سپس بخار آب را استنشاق کنید. این محرک‌های آروماتراپی می‌توانند افرادی که دچار علائم معمول AD مانند بی‌خوابی یا افسردگی هستند، سر حال بیاورد.

درمان آلزایمر ۱۸. مریم‌گلی.

برای افسردگی مرتبط با AD، ۱/۲ قاشق چایخوری مریم‌گلی و ۱/۴ قاشق چایخوری ریحان را در ۱ فنجان آب گرم بریزید. کمی صبر کنید تا ترکیب دم بکشد. دمنوش آماده شده را دو بار در روز بنوشید.

درمان آلزایمر ۱۹. نمک.

برای درمان خشکی پوست که ناشی از بالا رفتن سن است: پس از دوش گرفتن یا حمام، و در حالی که پوست هنوز مرطوب است، نمک را بر روی دستان خود قرار دهید و آن را در سراسر پوست پخش کنید؛ سپس بدن‌تان را آبکشی کنید. این ماساژِ نمک پوست خشک را برداشته و سبب می‌شود که پوست نرم‌تر شود. این کار باعث می‌شود جریان خون زیر پوست افزایش بیابد و پوست سر حال بیاید و پرطراوت شود. این کار را صبح‌ها به عنوان نخستین کار بعد از بیداری انجام بدهید تا هوشیاری‌تان افزایش بیابد. اگر پوست‌تان خارش دارد، در یک وان آب شور غوطه‌ور شوید. فقط یک فنجان نمک یا نمک دریایی را به آب داخل وان اضافه کنید. این روش خانگی پوست را نرم می‌کند و آن را تسکین می‌دهد.

درمان آلزایمر ۲۰. زردچوبه.

کورکومین، یک ترکیب آنتی‌اکسیدانی و ضد التهابی موجود در این ادویه، تعداد پلاک‌ها را در مغز موش‌ها کاهش می‌دهد و بنابراین می‌تواند پیشرفت بیماری آلزایمر را کند کنَد.

بایدها و نبایدها

– میوه‌ها و غذاها را با هسته یا استخوان سرو نکنید.

– غذاهایی را که ترکیبی از غلات مختلف هستند سرو نکنید. بلعیدن آنها ممکن است برای فرد بیمار دشوار باشد.

– همیشه درجه حرارت غذا را بررسی کنید. این احتمال وجود دارد که افراد مبتلا به AD نتوانند داغی و گرمای غذا را حس کنند اما به هر حال غذای داغ دهان‌شان را می‌سوزاند.

– غذاهایی آماده کنید زیاد به جویدن نیاز نداشته باشد، مانند سوپ، گوشت چرخ‌شده و پوره‌ی سیب.

– چند وعده غذایی کوچک‌تر را به جای سه وعده غذایی اصلی به بیمار بدهید.

– غذاهای مورد علاقه‌ی فرد را انتخاب کنید، به خصوص اگر اشتهای او ضعیف باشد. و در نظر داشته باشید که با پیشرفت بیماری، ترجیحات غذایی او ممکن است تغییر کند.

– در طول غذا خوردن فرد، ‌موسیقی بگذارید. زمان غذا خوردن می‌تواند استرس‌آور باشد و موسیقی آرامش‌بخش است. آهنگ‌هایی را از زمان جوانی بیمار انتخاب کنید یا آهنگی برایش بگذارید که خاطره‌ی خوبی را برای او زنده می‌کند.

درمان آلزایمر ۲۱. کهندار.

این هم یکی دیگر از داروهای طبیعی است که می‌تواند در کاهش علائم آلزایمر موثر باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درخت کهندار، ادامه‌ی مطلب را بخوانید.

استفاده از کهندار برای درمان آلزایمر

یکی دیگر از مواد طبیعی که می‌تواند برای درمان آلزایمر مفید باشد، کهندار است. به نظر می‌رسد که عصاره‌ی استاندارد برگ‌های درخت کهندار که جریان خون را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد، به خصوص در شریان‌های سایز متوسط و شریان‌های کوچک. ثابت شده‌است که این عصاره در افراد مسن سبب کاهش گیجی و روند از دست دادن حافظه می‌شود، و این تاثیر احتمالا با ارائه‌ی خون بیش‌تر به مغز رخ می‌دهد.

بنابراین، استفاده از کهندار برای درمان آلزایمر ، بسیار تاثیرگذار است، به خصوص اگر بیماری در همان مراحل اولیه تشخیص داده شود. نشانه­های اولیه‌ای که کهندار می‌تواند تسکین بدهد، عبارتند از زوال حافظه‌ی کوتاه مدت، افسردگی، حواس‌پرتی، اضطراب، سرگیجه، عدم توانایی در تمرکز کردن، سردرگمی روحی و وزوز گوش.

کهندار چگونه چنین تاثیری دارد؟

کهندار یکی از پرطرفدارترین داروهای گیاهی در اروپا و ایالات متحده است. به نظر می‌رسد که فوایدی که درخت کهندار برای سلامتی دارد از توانایی آن برای بهبود گردش خون تقریبا در هر قسمت از بدن، به ویژه مغز، ناشی می‌شود. کهندار رگ‌های خونی را باز می‌کند و آنها را انعطاف‌پذیر نگه می‌دارد، و به این ترتیب به جلوگیری از مشکلات گردش خون کمک می‌کند و توانایی بدن را برای تغذیه خود افزایش می‌دهد.

کهندار همچنین به مبارزه با رادیکال‌های آزاد کمک می‌کند – همان مولکول‌های واک۷نشی که ناشی هستن از استفاده‌ی بدن ما از اکسیژن. محققان معتقدند که رادیکال‌های آزاد احتمالا در بیماری‌های دژنراتیو (تباهی‌زا) مانند سرطان و آلزایمر نقش دارند و در فرآیند پیری نیز تاثیرگذار هستند. آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند کهندار رادیکال‌های آزاد را از بین می‌برند، با آنها واکنش نشان می‌دهند و مولکول‌های بی‌ضرر را به جای آنها قرار می‌دهند.

کهندار همچنین توانایی مختل کردن یک ماده‌ی شیمیایی با نام فاکتور فعال‌کننده‌ی پلاکتی (PAF) را دارد. PAF در سال ۱۹۷۲ کشف شده است که در تعداد زیادی از فرآیندهای بیولوژیکی، از جمله حملات آسم، جریان خون شریانی و تشکیل لخته‌های خون که می‌توانند منجر به حمله‌ی قلبی و سکته مغزی شود، حاضر است. کهندار با مهار PAF، می‌تواند از ما در برابر گسترش بسیاری از بیماری‌هایی که با بالا رفتن سن‌مان پدیدار می‌شوند، محافظت کند.

مهمترین مطالعاتی که روی کهندار صورت پذیرفته‌است مربوط به استفاده از آن در پیشگیری، درمان یا تاثیر بر بیماری‌های عروقی، عملکرد مغز، ضعف جنسی، التهاب و آسم است.

مطالعات پزشکی صورت گرفته روی کهندار

در اکتبر سال ۱۹۹۷، JAMA نتایج یک مطالعه‌ی چند محوری را منتشر کرد که نشان می‌دهد عصاره‌ی کهندار ممکن است در درمان زوال عقل مرتبط با بیماری آلزایمر “فواید قابل‌توجهی” داشته باشد. یک مطالعه‌ی دوسو کور (به این معنی که نه محققان و نه افراد شرکت‌کننده نمی‌دانستند که چه کسانی مواد فعال را دریافت می‌کنند و چه کسانی فقط قرص قند را دریافت می‌کنند) برای بررسی اثرات عصاره‌ی کهندار استاندارد روی ۳۰۹ بیمار مبتلا به زوال عقل خفیف و شدید مرتبط با بیماری آلزایمر یا یک بیماری معروف به زوال عقل چند سکته‌ای (که در آن نقاطی که گردش خون معیوب دارند، منجر به مرگ بافت در مغز می‌شوند) انجام شد.

به مدت ۵۲ هفته، گروهی از بیماران روزی سه بار دارونما مصرف می‌کردند و گروهی دیگر روزی سه بار ۴۰ میلی‌گرم عصاره‌ی کهندار مصرف می‌کردند. در پایان آزمایش، برای اندازه‌گیری اختلال شناختی، رفتار اجتماعی و آسیب‌شناسی کلی، یک تست استاندارد روی بیمارن انجام شد. محققان گزارش دادند که ۲۷ درصد از بیماران که ۲۶ هفته یا بیش‌تر داروی کهندار را دریافت کرده بودند بر اساس مقیاس (ADAS-Cog) چهار امتیاز بالاتر به‌دست آوردند، در مقایسه با ۱۴ درصدی که در گروه دارونما (قرص قند) بودند.

در ارزیابی مهارت‌های زندگی روزمره و رفتار اجتماعی، ۳۷ درصد از بیمارانی که کهندار مصرف کرده‌بودند، بهبودی نشان دادند، در مقایسه با ۲۳ درصد از افرادی که دارونما دریافت کرده بودند. وضعیت کلی ۴۰ درصد از مصرف‌کنندگان دارونما در طول مطالعه بدتر شد، در مقایسه با تنها ۱۹ درصد از افرادی که عصاره‌ی کهندار مصرف کرده‌بودند.

علاوه بر این، محققان اظهارکردند که: “رویدادهای جانبی [عوارض جانبی] مرتبط با (کهندار) فرقی با عوارض جانبی دارونما نداشت.”

ژورنال جاما (JAMA) نتایج را “به طور خاصی امیدوار کننده” توصیف کرد در سایه‌ی این حقیقت که هیچ درمان رضایت‌بخشی درحال‌حاضر برای کنترل آلزایمر وجود ندارد.

کهندار مورد استفاده در این مطالعه عصاره‌ی استاندارد غلیظ برگ این درخت بود به این ترتیب که حاوی ۲۴ درصد گلیکوزیدهای فلاوون و ۶ درصد ترپن لاکتون بود، یعنی همان عصاره‌ای که به طور گسترده‌ای در اروپا برای درمان اختلالات شناختی استفاده می‌شود. این عصاره در ایالات متحده تحت نام‌های مختلف تجاری موجود است.

به همین ترتیب مطالعه‌ی دیگری روی کهندار که در مجله‌ی فیتومدیسین (Phytomedicine) منتشر شد، نتایج امیدوارکننده‌ای در بر داشت. این مطالعه‌ی دوسو کور، کنترل شده با پلاسبو، و تصادفی، اثرات عصاره‌ی کهندار را در ۱۵۶ بیمار مبتلا به آلزایمر یا طوال عقل چند سکته‌ای بررسی کرد. پس از گذشت ۲۴ هفته، ۲۸ درصد از بیماران که عصاره‌ی کهندار را دریافت کرده بودند، به طور مداوم نمره‌ی بالاتری در آزمون‌ها کسب کردند در مقایسه با تنها ۱۰ درصد در گروه پلاسبو که نمره‌ی بالایی در آزمون‌ها کسب کردند.

در یکی دیگر از مطالعات، ۳۱ بیمار با اختلال حافظه کم تا متوسط، مصرف عصاره‌ی استاندارد کهندار را آغاز کردند و به مدت شش ماه تحت نظر قرار گرفتند. این عصاره، همانند آزمایش‌های قبلی، شامل ۲۴ درصد گلیکوزیدهای فلاوون و ۶ درصد ترپن بود. در پایان این آزمایش، محققان گزارش کردند که کهندار به طور آشکارا “تأثیر مثبتی بر کارایی ذهنی” در بیماران آلزایمر مسن دارد.

یک مطالعه که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، نشان داد که میزان بتا آمیلوئید در افرادی که بیش از دو سال از کهندار استفاده می‌کردند، کاهش یافت. این مهم است زیرا بتا آمیلوئید، که نوعی پروتئین است، با پیشرفت بیماری آلزایمر مرتبط است.

یکی از معروف‌ترین مطالعاتی که روی کهندار در مورد اختلالات مغزی ناشی از پیری انجام شده‌، در سال ۱۹۸۶ توسط مجله‌ی پزشکی فرانسوی به نام La Presse Medicale گزارش شده‌است. محققان یک مقیاس ۱۷ آیتمی را برای ارزیابی ۱۶۶ بیمار سالمند در چندین مرکز توسعه دادند. نشانگرها عبارت بودن از نشاط و سرزندگی، حافظه‌ی کوتاه مدت، اختلال در جهت‌یابی، اضطراب، افسردگی، ثبات احساسی، ابتکار، همکاری، میزان اجتماعی بودن، مراقبت‌های شخصی، توانایی راه رفتن، اشتها، گیجی و سردرگمی، خستگی، سردرد، خواب و وزوز گوش است. سوژه‌های تحت آزمایش پس از دریافت عصاره‌ی کهندار به مدت سه ماه، در هر یک از این نشان‌گرها بهبود یافتند و بهبودی آنها در طول زمان نیز ادامه یافت.

مطالعه‌ای که در سال ۱۹۹۶ در آلمان انجام شد، روی ۲۱۶ بیمار دارای علائم خفیف تا متوسط آلزایمر متمرکز بود. بیماران به دو گروه تقسیم شدند. بیماران گروه اول به مدت یک ماه هر روز عصاره‌ی استاندارد گیاه کهندار را دریافت کردند. بیماران گروه دوم یک دارونما دریافت کردند. در پایان آزمایش، روی سوژه‌های تحت آزمایش تست مهارت‌های روانی، رفتاری و حرکتی انجام شد. کسانی که عصاره‌ی کهندار را دریافت کرده بودند، افزایش چشمگیری را در سلامت روانی و بهبود خلق و خوی خود را تجربه کردند. اما در میان بیماران گروه پلاسبو (دارونما)، پیشرفت کمی مشاهده شد.

و در مطالعه‌ای که روی هشت زن انجام شد، حافظه‌ی کوتاه مدت و زمان واکنش به طور چشمگیری پس از آن که کهندار را دریافت کردند، بهبود یافت.

کهندار در مقایسه با داروها تا چه حدی تاثیرگذار است؟

یک مطالعه ۲۴ هفته‌ای که در ژورنال اروپایی جراحی مغز و اعصاب در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، نشان داد که عصاره‌ی کهندار به اندازه‌ی دونپزیل موثر است و هر دو بر پلاسبو برتری دارند. ۷۶ بیمار مبتلا به آلزایمر در این مطالعه عوارض جانبی کم‌تری در مقایسه با دونپزیل داشتند. این نتایج امیدوار‌کننده هنوز هم باید توسط مطالعات دیگر تایید شود، اما درحال‌حاضر به نظر می‌رسد که کهندار یک جایگزین ارزان قیمت، بدون خطر و موثر است.

البته، هرگز نباید سعی کنید آلزایمر یا هر بیماری جدی دیگری را به خودی خود درمان کنید. اگر یکی از عزیزان‌تان از بیماری آلزایمر رنج می‌برد، در مورد استفاده از کهندار برای درمان بیماری آلزایمر – یا برخی از سایر روش‌های خانگی که در این مقاله مورد بحث قرار گرفت – با ارائه دهنده‌ی مراقبت‌های بهداشتی بیمار صحبت کنید.

او ممکن است تصمیم بگیرد که کهندار یا دیگر داروهای خانگی را امتحان بکند، زیرا هیچ یک از درمان‌های حاصل حاضر برای مقابله با بیماری آلزایمر واقعا موفق نیستند. استفاده از داروها در این مقاله مطمئنا صدمه‌ای به بیمار نخواهد زد. در واقع، آنها فقط ممکن است کمک‌کننده باشند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن