توصیه هادسته‌بندی نشده

انواع دمنوشهای لاغری فله و کیسه ای

انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای

انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای به نوعی از نوشیدنی ها گفته میشود که در آن ترکیبی از یک یا چند جزئی از گل، برگ، ساقه، ریشه، دانه، پوستِ میوه و یا اجزای دیگر گیاهانی که خواص درمانی و قابلیت حل شدن در آب را دارند، به صورت خشک یا تازه بصورت محلول در آب و بصورت خوراکی مورد استفاده قرار گیرند.

 

دمنوش

اغلب گیاهان بافت محکم و سفتی دارند که سیستم گوارش انسان قادر به هضم این بافت و دسترسی به ترکیبات مفید آن نیست، در نتیجه برای آنکه ما بتوانیم از این ترکیبات سودمند استفاده کنیم با خیساندن گیاه در آب، دم کردن یا جوشاندن به اثرات مفید آن دست پیدا میکنیم، گرفتن عصاره یا به اصطلاح دم کردن به وسیلهٔ آب متداول‌ ترین و قدیمی‌ترین روش استفاده از داروهای گیاهی ست.

روش تهیه دمنوش به این صورت میباشد که روی مقدار معینی از گیاه یا گیاهانی که به صورت صحیحی خرد و ترکیب شده اند, آب جوش می‌ریزند، سپس آن را زمان معینی نسبت به نوع گیاه مورد استفاده در یک ظرف شیشه‌ای یا چینی سر پوشیده قرار میدهند، ممکن است در بعضی موارد آن را هم نیز بزنند و سپس صاف کرده و میل میکنند.

در روش جوشاندن که برای بدست آوردن جوشانده انجام میشود، لازم است ترکیب گیاهان با آب را روی حرارت مستقیم قرار داده و برای زمان معینی بجوشانند.

دانستن این نکته مهم است که دم کردن و جوشاندن گیاهان، دو روش کاملا متفاوت است و نوشیدنی بدست آمده از هر روش، خاصیت و تاثیرگذاری کاملا متفاوتی بر بدن ما دارد.

بیشتر اجزای گیاهان مانند: میوه‏، برگ، ساقه یا ریشه و ادویه‏ جات را می ‏توان خشک و پودر کرد و برای تهیه دمنوش, در آب حل و استفاده کرد.

 

دمنوش

تاریخچه داروهای گیاهی و دمنوش ها:

گرفتن عصاره یا به اصطلاح دم کردن به وسیلهٔ آب و بدست آوردن دمنوش، متداول‌ ترین و قدیمی‌ترین روش استفاده از داروهای گیاهی ست، تاریخچه دمنوش را نمیتوان از قدمت استفاده از داروهای گیاهی جدا دانست، زیرا از زمانی که انسان پی به خواص مفید و درمانی گیاهان برد برای استفاده از این خواص یکی از بهترین روش ها را بدست آوردن عصاره این گیاهان در ترکیب با آب و استفاده از دمنوش دانست.

استفاده از گیاهان دارویی، دمنوش ها و فرآوردههای آن، از تاریخی به قدمت عمر بشر برخوردار است، طبق اسناد موجود، استفاده از خواص گیاهان و دمنوش ها در تامین سلامت و پیش گیری از بیماری در بسیاری از تمدن های جهان از جمله مصر، یونان، چین، هند و ایران مرسوم بوده است.

در طب سنتی کهن، همه داروها از گیاهان ساخته و بدست می آمدند، در شاهنامه فردوسی آمده هنگام تولد رستم موبد پزشک، بدستور سیمرغ مرهمی از کوبیدن گیاهی خاص و آمیختن آن با شیر و خشک کردن آن در سایه، ساخته و بر زخم رودابه می گذارد، نکته ی ظریف و مهم این دستور، توصیه به خشک کردن این مرهم در سایه است تا خواص آن در اثر نور آفتاب و گرما از بین نرود، توصیه‌ای که امروزه هم در حفظ و نگهداری داروها مهم است و رعایت میشود.

شناخت مواد دارویی و دمنوش های مورد استفادهٔ مصریان قدیم از روی پاپیروس‌های مقدسی که از آنان به جای مانده‌، میسر می‌باشد. با ارزش‌ترین آنها “پاپیروس اسمیت” است، در این پاپیروس و دستورات دارویی میتوان فهمید که مصریان تقریباً از همهٔ قسمت‌های گیاه برای ساخت انواع داروها استفاده می‌کردند.

طب بابل توسط لوح های کوچکی که نام داروها به خط میخی روی آن‌ها نوشته‌ شده بر جای مانده‌, داروها و دمنوش هایی که آن‌ها بکار می‌بردند اساساً ریشهٔ گیاهی داشته‌ و در دستورهای بابلی‌ها برخلاف مصریان حتی وزن و اندازه ها برای بدست آمدن انواع دمنوش ها نیز قید شده است.

 

دمنوش

در متون پیدا شده از هند قدیم گیاهان دارویی و ساخت دمنوش ها به دو دسته تقسیم می‌شدند. دسته اول به‌عنوان مسهل، قی‌آور یا ملین استفاده میشدند یا باعث ترشح بینی می‌شدند و دسته دوم مسکّن بودند.

به همراه طب سوزنی که در چین بوجود آمد و استفاده شد، مهم‌ترین بخش طب سنتی چین علم داروهای گیاهی بوده‌. یک سری کتاب جامع ساخت دارو و دمنوش ها به نام پن تسائو کانگ مو (Pen Ts’ao Kang Mu) در سال ۱۵۹۷ میلادی تکمیل و منتشر شد. این سری کتاب جامع ۸۱۶۰ نسخه داشت که بر ۱۸۷۱ ماده که عموماً ریشهٔ گیاهی دارند اشاره میکند.

گیاه‌شناسی در ایران باستان و قبل از اسلام نیز قدمت زیادی دارد, در اوستا بارها از «اورورو بیشه زو» (درمان کننده با گیاهان) ستایش شده‌ و واژهٔ “اورورو” نیز به معنی گیاه فرشته نگهبان امرتات (امرداد) که خود یکی از امشاسپندان و کمال جاودانگی است در اوستا آمده‌است, اطبا ایرانی از صدها گیاه و رستنیِ درمان‌ کننده آن زمان آگاه بودند و آن‌ها را مقدس می‌ دانستند. مقدس‌ترین این گیاهان ۳۰ نوع بودند که نمادی از نام روزهای سی‌گانهٔ یک ماه بود. به‌طور مثال نام روز آذر که نماد گیاهی آن دراوستا “اثرگون” نام دارد که نوعی گل همیشه بهار است که دم نوش آن محرک سلسله اعصاب است و برای رفع خستگی استفاده می‌شد. نام “دارو” نیز از ریشه واژه ایرانی “دار” به معنی درخت است و در زبان پهلوی به “داروگ” تغییر شکل یافته و واژه انگلیسی و فرانسه «drug» از همین ریشه فارسی ساخته شده‌.

در طب یونانی نیز دمنوش استفاده می شده, بقراط (۴۶۰–۳۷۷ قبل از تاریخ) ارتباط میان شکل گیاهان و بیماری‌های قابل درمان توسط آن‌ها را به نام “تئوری امضاها” مطرح کرد. بر اساس این نظریه می‌گوید این خود طبیعت است که به ما قدرت درمان کننده گیاهان را نشان می‌دهد, به همین علت بود که ساقهٔ زرد رنگ ریوند علیه بیماری زردی یا یرقان و یا میوه و گل قرمز انار برای خونریزی استفاده می شد، جالینوس (۱۲۹–۲۰۰ میلادی) طبیب یونانی تجربیات پزشکی خود را در یازده جلد کتاب نگاشت، او داروهای گیاهی را به چند دسته تقسیم کرد، وی بنیانگذار شاخه ی خاصی از طب به نام “جالینوسی” (علم مواد دارویی و تهیهٔ آن‌ها) بود, در قرن اول میلادی، کتاب “د ماتریا مدیکا” را “دیوسکوریدوس“، پزشک ارتش نرون تدوین کرد، که از نخستین کتاب های معتبر در مورد علم گیاه‌درمانی است، دیوسکوریدوس که اساس کار خود را بر پایهٔ کار بقراط بنا نهاده بود، شکل، مشخصات و خواص بیش از ۵۰۰ گیاه دارویی را در کتاب خویش ارائه کرد که تا ۱۵۰ سال بعد از او به‌عنوان یک کتاب مرجع مورد استفاده قرار می‌گرفت، در همان زمان یک طبیعی ‌دان رومی به نام “پلینی” کتاب تاریخ طبیعی نسبتاً حجیمی را تدوین نمود که در آن به شرح گیاهان و خواص درمانی آن‌ها پرداخت، هفت قرن بعد، که در اروپا به قرون وسطی مشهور است، صومعه‌ها مسئولیت زنده ‌نگاه‌ داشتن گیاه ‌درمانی را بر عهده گرفتند، راهبان متون مربوطه را نسخه‌برداری کردند و از آن‌ها برای شفای بیماران استفاده میکردند و مزرعه‌هایی را برای کاشت و پرورش این گیاهان بوجود آوردند.

 

دمنوش

آغاز کاربرد وسیع گیاهان دارویی و دم نوش ها و رونق و گسترش آن در کشورهای شرقی بخصوص در دورهٔ اسلام به زمانی که شرق به کارها، نوشته‌ها و ترجمه‌های آثار بقراط، جالینوس و کتاب‌های دیوسکوریدوس و پلینیوس و دیگران دسترسی یافت، برمیگردد، زیرا کارها و آثار این دانشمندان یونانی مستقیماً از طریق شام و شرق به دست آنها رسید و در اوایل قرن سوم میلادی در بیت‌الحکمه، به زبان عربی ترجمه شد، کتاب “گیاهان” یا “الحشایش” یکی از مهمترین ترجمه‌های این منابع است که در واقع همان ترجمهٔ دِ ماتریا مدیکای دیوسکوریدوس است و از آن زمان و حتی تا همین اواخر به عنوان مرجع طب سنتی تهیه دم نوش ها همیشه مورد استفاده قرار می‌گرفت، “محمد بن زکریای رازی” (سال‌های ۲۵۰ تا ۳۱۳ ق) دائرهالمعارفی در درمان ‌شناسی به نام کتاب “الحاوی فی الطب” و کتاب “خلاصهٔ پزشکی”، به نام “المنصوری” و کتاب دیگری به نام “منافع الاغذیه و دفع مضارها” را نوشت، این کتاب‌ها و بقیهٔ آثار او، مخزن و مرجع مهم اطلاعات گیاه‌شناختی برای نسل‌های متمادی در شرق و غرب بوده‌است, پزشک نامور “بوعلی سینا” (سال‌های ۳۵۹ تا ۴۱۶ ه‍. ش) ۸۱۱ داروی گیاهی و معدنی را در کتاب “قانون” همراه با اثرات آن‌ها بر بدن انسان شرح داده‌است، برخی از این گیاهان ریشهٔ هندی، تبتی چینی یا کلاً شرقی داشته‌اند.

دو واقعه زمینهٔ علم گیاه‌شناسی را گسترش داد، یکی از آن‌ها اختراع دستگاه چاپ به وسیلهٔ گوتنبرگ در سال ۱۴۵۰ میلادی و دیگری کشف آمریکا به وسیلهٔ کریستف کلمبدر سال ۱۴۹۲ میلادی بود، نتیجهٔ مستقیم این دو واقعه، چاپ تعداد زیادی از کتاب های آثار دارو های گیاهی و وارد کردن این داروهای جدیدِ بسیار به اروپا بود, “پاراسلسوس” دانشمند سوئیسی (۱۵۴۱–۱۴۹۳ ق) با سفر به اروپا و جمع‌آوری تجربیات گوناگون، پایه و اساس محکمی در طب به وجود آورد، “گنجینهٔ گیاهان” یکی از مهم‌ترین آثار این دانشمند است، او برای طب گیاهی اولویت خاصی قائل بود و به اثرات درمانی آب‌های معدنی، گیاهان محلی و دم نوش ها توجه زیادی داشت، وی اولین کسی بود که علم شیمی را در روش‌های درمانی بکار گرفت، او در تاریخ علم طب به عنوان اصلاح‌کننده طب و به بیان دیگر بنیانگذار شیمی درمانی و پزشکی مطلع در باب گیاهان دارویی شناخته شده‌است، شیمی و فارماکولوژی به موازات یک‌دیگر تکامل یافته‌اند. بالاخره به لطف کتاب “الکساندر چیرش” (۱۸۵۶–۱۹۳۹) به نام “رسالهٔ فارماکولوژی” بود که مطالعهٔ گیاهان دارویی، داروهای طبیعی و دمنوش ها در میان علومِ شناخته شدهٔ دیگر جای باز کرد.

 

دمنوش

آیا دمنوش ها میتوانند مضر باشند؟

انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای برای سلامتی بدن مفید هستند اما بنا به توصیه ی یک متخصص تغذیه، باید در حد اعتدال مصرف شوند، شاید این سوال که دمنوش چه عوارضی دارد؟ برای خیلی ها پیش آمده باشد، در پاسخ به این سوال باید گفت: اکثر دمنوش ها به خودی خود هیچ ضرری به دلیل کاملا گیاهی بودن برای بدن ما ندارند، ولی کاملا واضح است مصرف خودسرانه هر داروی گیاهی و شیمیایی میتواند مضر باشد، دمنوش ها تاثیراتی بر روی بدن ما دارند که اگر درست و زیر نظر افرادی که اطلاعات کافی از اثرات دمنوش ها و شرایط بدنی و نیاز بدن ما در این شرایط را داشته باشند میتوانند به ما کمک شایانی کنند، همچنین تهیه گیاهان دارویی از عطاری های بدون مجوز و استفاده از گیاهان خشک شده فله ای ممکن است به دلیل داشتن قارچ ها و باکتری ها برای شما کاملا مضر باشند.

اخیراً، سازمان بهداشت جهانی (WHO) اعلام کرده است که در حدود ۸۰ درصد از مردم در سراسر دنیا (پنج میلیارد نفر) به نوعی از طب گیاهی و فرآوردههای آن در سطح اولیهٔ بهداشتی درمانی استفاده می کنند، یکی از رایج ترین این فرآوردههای گیاهی، دمنوش ها (دم کرده ها) هستند.

 

دمنوش

تفاوت دمنوش های فله ای عطاری ها و شرکتی در چیست؟

گیاهان دارویی شامل بخش‌هایی از گیاه است که پس از خشکاندن، بدون ایجاد هرگونه تغییری در مغازه‌ها و عطاری‌ها به فروش می‌رسد، گیاهان دارویی مثل زیره،رازیانه، هل یا دارچین گیاهانی هستند که برخی خواص درمانی آن‌ها که عمدتاً بی ضرر یا کم ضرر هستند، به اثبات رسیده ‌است اما داروهای گیاهی حاصل تبدیل برخی گیاهان به دارو در کارخانه‌های داروسازی و طی فرایندی خاص و استریل هستند، با این توضیحات و ذکر تفاوت گیاهان دارویی و داروهای گیاهی باید گفت که عطاری‌ها تنها حق فروش گیاهان دارویی را دارند، گیاهانی که تعداد شان مشخص است و طی سالیان دراز فواید و بی عارضه یا کم عارضه بودن شان به اثبات رسیده‌است، مسلم است که مصرف بی‌رویه و بیش از حد نیاز هر نوع خوراکی اعم از گیاهی یا شیمیایی می‌تواند برای بدن ضرر داشته باشد.

انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای که در شرکت های معتبر و دارای مجوز تولید می شوند بر خلاف عطاری هایی که به صورت فله اقدام به فروش گیاهان دارویی میکنند، دارای دز مشخصی در هر بسته هستند که زیر نظر دکتران داروساز و متخصصین طب سنتی تعیین میشود که شما به راحتی میتوانید از این دم نوش ها استفاده کنید، تمامی محصولات تولید شده در این شرکت ها پرتو دهی شده و عاری از هر گونه قارچ و باکتری مضر هستند، در نتیجه شما با خیال آسوده میتوانید این دم نوش ها را استفاده کرده و از فواید مفید آن بهره ببرید.

 

دمنوش

آیا دمنوش ها اعتیاد آور هستند؟

مصرف انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای برای سلامتی بسیار مفید هستند و چون کافئین ندارند، اغلب اعتیاد آور نیستند، اگر در تلاش برای کاهش مصرفکافئین روزانه ی خود هستید، دمنوش های گیاهی را جایگزین نوشیدنی های کافئین دار کنید، البته کاملا واضح است استفاده از دمنوش های دارای مجوز های لازم و بسته بندی های شرکت های مجاز توصیه میشود و فواید گفته شده مربوط به این نوع دمنوش ها می باشد.

چه کسانی باید دمنوش های گیاهی بخورند و چرا؟

مصرف بیشتر انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای و چای های گیاهی برای سودبردن از خواص دارویی (مثل آرام بخشی، محرک بودن و…) آنها است، سازمان غذا و داروی آمریکا درباره ی مصرف بی رویه ی دمنوش های گیاهی هشدار می دهد، با این حال دمنوش های گیاهی که شرکت های مجاز و با مجوزهای مربوطه و زیر نظر مشاوران دوره دیده تجویز میشوند برای سلامتی اغلب افراد و حتی زنان باردار مفید هستند، حتی برخی از انواع این دمنوش ها مثل بابونه، نعناع و زنجبیل ناراحتی های بارداری مثل تهوع صبحگاهی و مشکلات هضم را برطرف می کنند.

آیا مصرف دمنوش های گیاهی به کاهش وزن کمک می کند؟

کاملا ثابت شده که مصرف چای سبز به کاهش وزن کمک می کند، تحقیقات نشان داده اند که آنتی اکسیدان های چای سبز از سلول های بدن در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می کنند، نتایج یک پژوهش منتشر شده در نشریه ی “”The American Journal of Clinical Nutrition نشان می دهد که پس از مصرف چای سبز، تولید حرارت افزایش می یابد، در نتیجه کالری بیشتری سوزانده شده و چربی بیشتری هم تجزیه می شود، چای اولانگ هم از چای های گیاهی مفیدی است که به کاهش وزن کمک می کند،

برچسب اطلاعات روی جعبه ی دمنوش ها مهم است؟

زمانی که قصد دارید انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای بخرید، حتماً به کیفیت محصول خریداری شده و برند آن توجه کنید، برخی از تولیدکنندگان، در تهیه ی این دمنوش ها از مواد اولیه ی بی کیفیت استفاده می کنند که می تواند برای سلامتی مضر باشد، حتماً به برچسب محتویات روی جعبه دقت کنید، اطلاع از محتویات دمنوش و اصلی ترین خواص آن مثلا مدّر یا مسهل بودن و.. مفید است، توصیه ما به شما استفاده از دمنوش های شرکت های مجاز و دارای مجوز و زیر نظر مشاوران دوره دیده این شرکتها می باشد.

 

دمنوش

مصرف منظم این دمنوش ها برای سلامتی مفید است؟

مصرف انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای برای سلامتی مفید است ونوشیدن برخی از آن ها  به هضم غذا و کاهش علائمی مثل تهوع و استفراغ کمک می کند، تحقیقات نشان می دهد که مصرف منظم و در حد اعتدال دمنوش های گیاهی خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، دیابت و برخی از انواع سرطان ها را در دراز مدت کاهش می دهد.

آیا دمنوش های گیاهی آرام بخش هستند؟

انواع دمنوش های لاغری و گیاهی و کیسه ای برای داشتن خصوصیاتی از قبیل خواص آنتی اکسیدانی، آرام بخشی و دیگر خواص دارویی شناخته می شوند، برای مثالچای زنجبیل، کاهنده ی حالت تهوع و استفراغ است، به هضم غذا کمک می کند و برای درمان گلودرد و سردرد هم مفید است، چای نعناع برای درمان تهوع و استفراغ استفاده می شود و در تسکین علائم نفخ و گاز معده و روده مفید است، رازیانه هم ادرار آور است و خطر ابتلا به بیماری های کلیوی را کاهش می دهد، بابونه آرام بخش است و به خوابی آرام کمک می کند، همچنین بهارنارنج نیز به خواب آرام کمک میکند، اکثر دمنوش های گیاهی به دلیل داشتن این خواص آرام بخش و کاهنده ی استرسهستند.

روزانه چه مقدار دمنوش میتوان مصرف کرد؟

مطالعات علمی نشان داده اند که مصرف بیش از اندازه ی نوشیدنی های گیاهی (مثل هر ماده ی دیگر) نه فقط نتیجه ی مثبتی به دست نمی دهد بلکه سبب بروز آثار منفی در بدن می شود، محققان، مصرف روزانه ی ۳ تا ۵ فنجان نوشیدنی های گیاهی را توصیه می کنند، با این حال بهترین روش و مقدار مصرف دمنوش ها, استفاده از دمنوش های شرکت های معتبر و زیر نظر مشاورین دوره دیده این شرکت ها می باشد.

 

دمنوش

شرایط نگه داری دمنوش ها:

دمنوش ها باید در جای خشک و خنک، دور از اجاق گاز، گرما و نور مستقیم نگهداری شوند، همچنین دمنوش های حاوی چای  باید دور از اکسیژن نگهداری شود تا فرآیند اکسیداسیون در آن انجام نشود، در این فرآیند ویتامین C چای به خصوص چای سبز، سریع تر از کاتچین اکسیده می شود، اکسیده شدن و از بین رفتن ویتامین C و آنتی اکسیدان ها روی رنگ و بوی دمنوش تأثیرگذار است، عامل دیگری که بر تازگی، بو و مزه ی چای و دمنوش ها اثر می گذارد رطوبت است، به همین دلیل زمانی که چای را در محل مرطوب نگهداری  کنید، طعم آن تغییر می کند، پس باید آن را دور از رطوبت و در جای خشک نگهداری کرد.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن